Kaarten zijn ontworpen voor mannen!

De discussie zal weer eventjes fel oplaaien. In de volgende stilte zal er iemand vragen: Wat bedoel je daarmee?

Mannen	Vrouwen
Mannen orienteren zich met richting en afstand. De precieze route is niet zo belangrijk.	Vrouwen vinden de weg langs een reeks van orientatiepunten.
140 km naar het oost-zuid-oosten is een perfecte routebeschrijving voor een man.	Bij de bloemenwinkel linksaf is een perfect stuk routebeschrijving voor een vrouw.
Een man zoekt een weg bij de gewenste richting past. Een kaart met onleesbare letters is voor een man nog steeds bruikbaar.	Vrouwen zoeken op een kaart naar herkenningspunten, lezen tekst. Ze kijken naar namen van straten, snelwegen, afslagen, knooppunten. Een vrouw zal een kaart met onleesbare letters als onbruikbaar ter zijde leggen.
Eenrichtingsverkeer, doodlopende straten, paaltjes in de weg, rivieren zijn voor mannen hinderlijk. Dat soort obstakels maken een omweg noodzakelijk die van de gewenste richting afwijkt.	Omleidingen, wegonderbrekingen zijn voor vrouwen desoriënterend, een verwarrende onderbreking van de reeks herkenningspunten.
Kaarten zijn voor een man een verkleinde versie van de werkelijkheid. Een man kan op een kaart een route zoeken die bij de richting past.	De herkenningspunten voor vrouwen ontbreken op de kaart. De bloemenwinkel staat er niet op. Er is geen duidelijke volgorde van punten. Een kaart is voor vrouwen moeilijk.

Vrouwen kunnen vrouwenkaarten lezen!

Vrouwen kunnen best kaart lezen. Die kaart moet dan wel een volgorde van herkenningspunten tonen. De kaart hoeft geen richting en afstand te tonen.