Jack Anderson 1998 - 2010

Klik op: Jack in 7 honden-minuten.youtube

Afgelopen vrijdag hebben we afscheid genomen van Jack.

Ik ben in de ochtend nog met hem naar z'n lievelings strandje langs de Merwede gegaan. Door de pijnstillers heeft hij echt een opleving gehad waardoor hij voor ons weer redelijk herkenbaar was...erg fijn! Tegelijkertijd was dit ook een bevestiging dat hij zonder pijnstillers niet meer kon functioneren.. laatste twijfel was hierdoor weg.

De dag zelf vonden we loodzwaar, helemaal het laatste uur. De dierenarts kwam bij ons thuis wat prettig was voor Jack en ons, wij lagen op zijn hoogte naast hem. De verdoving is langzaam opgevoerd, hij heeft heel even tegen gestribbeld maar hij is rustig in onze handen ingeslapen. Geen enge dingen hij lag erbij zoals hij was, in zijn eigen mand. Na een half uur is hij opgehaald en hebben wij hem in zijn mand in de wagen getild.

Wat volgde was in eerste instantie een soort opluchting .... het beklemmende gevoel dat Jack aan het lijden was, zijn lijf niet meer kon tillen .. niet meer kon zien/horen viel weg, maar vrij snel kwam daar het gevoel van missen/beseffen voor terug. Terwijl je beseft dat hij er niet meer is denk je tegelijkertijd dat je hem nog moet uitlaten/eten geven, dan schrik je.

Ik begreep nooit hoe mensen zoveel verdriet om een huisdier konden hebben... maar na 12 jaar weet ik wel beter, Jack heeft ons & familie zoveel mooie momenten en situaties gegeven.
Het besef komt in vlagen en is nu nog erg scherp, maar dat heeft hij verdiend.

We zullen je nooit vergeten.

P.S.
Can't read the Dutch?... select it and go to: http://translate.google.nl/#